Op een bebost terrein in Ottignies, beplant met beuken en eiken, werd woning Bouleaux 14 gebouwd mét het bos, niet ertegenover. Opgevat als een verlengstuk van het landschap vervaagt de woning de grens tussen binnen en buiten dankzij grote openingen en een voortdurende materialiteit.
Hout lag daarbij voor de hand: een houten draagstructuur, isolatie in houtvezel en cellulose, en een open gevelbekleding in ruw eikenhout. Onbehandeld en onregelmatig als boomschors vergrijst het materiaal geleidelijk en verankert het de woning tussen de bomen.
Aan de bosrand vangt een vijver het overtollige regenwater en het water afkomstig van de autonome waterzuivering op. Hout, water en vegetatie maken zo deel uit van dezelfde ambitie: architectuur niet als een object in het landschap te plaatsen, maar als een integraal onderdeel van de plek.
Betrokken clustermember: Daniel Devroey voor de luchtdichtheid.
Foto’s: Lidwine de Bonhome
